Podstawowe zasady biblijne

Nadzieja

Ulotka ta została przygotowana przez redakcję miesięcznika Testimony w celu zachęcenia do studiowania biblijnych zasad, zarówno samodzielnie jak i w eklezji. Więcej ulotek z tej serii można znaleźć na stronie polskich chrystadelfian:

prawdybiblijne.com

Nadzieja Izraela

Zachariasz napisał: Także ze względu na krew przymierza zawartego z tobą wypuszczę więźniów twoich z bezwodnej cysterny. Wróćcie do warownego miejsca, wygnańcy, oczekujący z nadzieją! Dzisiaj cię o tym zapewniam, że cię nagrodzę w dwójnasób (9,11-12). Wszyscy rodzimy się jako więźniowie grzechu i śmierci. Jednak przez krew Chrystusa, krew nowego przymierza, możemy mieć nadzieję na uwolnienie z więzienia.

W hebrajskim oryginale Księgi Zachariasza 9,12 nadzieja jest w formie określonej. Istnieje tylko jedna nadzieja (Ef 4,4). Jest to nadzieja Ewangelii (Kol 1,23). Paweł nazywa ją nadzieją Izraela (Dz 28,20). Dla tej nadziei, mówi, został związany łańcuchem. Był on naprawdę więźniem nadziei. Paweł powiedział do Agryppy: A teraz stoję przed sądem, ponieważ pokładam nadzieję w obietnicy, danej przez Boga ojcom naszym (26,6 BW). Podstawę tej nadziei tworzyły obietnice złożone Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Abraham stanowi doskonały przykład człowieka, który miał nadzieję na ten czas, gdy obietnice zostaną spełnione: Który [Abraham] przeciwko nadziei w nadzieję uwierzył, że się stanie ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano: Tak będzie nasienie twoje (Rz 4,18 BG).

W przeciwieństwie do błogosławieństw Prawa, obietnice te opierają się na usprawiedliwieniu przez wiarę, a nie na doskonałym posłuszeństwie uczynkom Prawa. Poza tym będą trwały na wieki. Są zatem lepszymi obietnicami (Hbr 8,6). Nadzieja obietnicy jest zatem lepszą nadzieją (7,19).

Nadzieja życia wiecznego

Owa jedna nadzieja jest opisana na różne inne sposoby:

- nadzieja sprawiedliwości (Gal 5,5);

- nadzieja chwały (Kol 1,27);

- nadzieja zbawienia (1 Tes 5,8);

- nadzieja życia wiecznego (Tt 3,7; por. 1,2).

Wszystkie te różne opisy odnoszą się do czasu, gdy Królestwo zostanie przywrócone Izraelowi. Nadzieją prawdziwych wierzących jest to, że pewnego dnia będą mieli udział w tym czasie, gdy ziemia będzie pełna sprawiedliwości i chwały Bożej, i gdy posiądą zbawienie od grzechu i śmierci przez dar życia wiecznego. Nadzieja jest zatem niezbędna dla zbawienia. Jak mówi Paweł: W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni (Rz 8,24). Nadzieja jest nadzieją żywą, która stała się możliwa przez zmartwychwstanie Chrystusa: Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei (1 P 1,3).

Dawid napisał: ciało moje będzie spoczywać z ufnością [nadzieją] (Ps 16,9). Piotr zacytował to i pokazał, że odnosi się to do Chrystusa: także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei (Dz 2,26). W Psalmie hebrajskie słowo oznaczające nadzieję ma też znaczenie z ufnością lub bezpiecznie. Nadzieja Chrystusa opierała się na ufności, że Bóg wskrzesi go z martwych. On miał tę nadzieję i ufność w Boga już jako dziecko: Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota [z łona matki], czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej (Ps 22,10 BG).

Bóg nadziei

Jakie jest znaczenie nadziei, pokazuje Paweł, gdy mówi, że Bóg jest Bogiem nadziei (Rz 15,13). Powinniśmy mieć nadzieję w Bogu (Dz 24,15), nasza nadzieja powinna być skierowana ku Bogu (1 P 1,21).

Jak możemy mieć nadzieję

Z definicji, nadzieja obejmuje rzeczy, których nie widzimy: …nadzieja, którą się ogląda, nie jest nadzieją, bo jakże może ktoś spodziewać się tego, co widzi? A jeśli spodziewamy się tego, czego nie widzimy, oczekujemy żarliwie, z cierpliwością (Rz 8,24-25 BW). Dlatego, jeżeli nadzieja ma się rozwijać, potrzeba nam cierpliwości i wytrwałości. Ta wytrwałość nadziei musi trwać cały czas i wymaga wysiłku z naszej strony: Przetoż przepasawszy biodra myśli waszej i trzeźwymi będąc, doskonałą miejcie nadzieję ku tej łasce, która wam dana będzie w objawienie Jezusa Chrystusa (1 P 1,13 BG). A więc nadzieja przyjdzie z doświadczeniem: A cierpliwość [wyrabia] doświadczenie, a doświadczenie nadzieję (Rz 5,4). Księga Przysłów 13,12 podsumowuje, jak to jest, gdy wierzący czekają, aż spełni się nadzieja życia wiecznego: Przewlekłe czekanie jest raną dla duszy, ziszczone pragnienie jest drzewem życia.

Jednak nadzieja przychodzi nie tyko z doświadczenia. Nasza nadzieja opiera się na Słowie Bożym: To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało i dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję (Rz 15,4). Nadzieja jest z nieba, a my możemy dowiadywać się o niej tylko ze Słowa objawionego przez Boga: …z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to już przedtem usłyszeliście dzięki głoszeniu prawdy – Ewangelii (Kol 1,5). Gdy słyszymy Słowo Boże, powinniśmy mieć wiarę (Rz 10,17). Ta wiara daje solidną podstawę dla nadziei: A wiara jest gruntem tych rzeczy, których się spodziewamy i dowodem rzeczy niewidzialnych (Hbr 11,1 BG).

Skutek nadziei

Nadzieja Izraela powinna wywoływać w nas radość:

- chlubimy [radujemy] się nadzieją chwały Bożej (Rz 5,2);

- Weselcie się nadzieją! (12,12);

- ufność i chwalebną nadzieję aż do końca wytrwale zachowamy (Hbr 3,6).

Nadzieja wywiera na wierzącym efekt oczyszczający: Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest. I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty (1 J 3,2-3 BW).

Musimy głosić nadzieję Izraela innym i być przygotowani, by wyjaśniać im powody, dlaczego mamy tę nadzieję: Lecz Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej (1 P 3,15).

Nadzieja jest ważną częścią miłości Bożej, albowiem miłość wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma (1 Kor 13,7). Czyli powinniśmy mieć nadzieję na wszystkie te rzeczy, które obiecał Bóg. Jednak, choć nadzieja jest niezbędna, jeszcze ważniejsza od niej jest miłość: Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość (w. 13).

Izrael i ich nadzieja

Gdy nastąpi najazd Goga na Izrael, naród Izraela będzie sądził, że wszelka nadzieja przepadła: I rzekł [Bóg] do mnie: Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas (Ez 37,11). Jednak w miłosierdziu Bożym Pan Jezus Chrystus wybawi ich, a wtedy będą mówić za Pawłem, że Bóg i Pan Jezus Chrystus są nadzieją naszą (1 Tm 1,1).

BG: Biblia Gdańska; BW: Biblia Warszawska; pozostałe cytaty: Biblia Tysiąclecia, wyd. IV

1. Nadzieja