Podstawowe zasady biblijne

Eklezja

Ulotka ta została przygotowana przez redakcję miesięcznika Testimony w celu zachęcenia do studiowania biblijnych zasad, zarówno samodzielnie jak i w eklezji. Więcej ulotek z tej serii można znaleźć na stronie polskich chrystadelfian:

prawdybiblijne.com

Ekklēsia to greckie słowo, które występuje ponad sto razy w Nowym Testamencie. Zazwyczaj jest tłumaczone jako kościół albo kościoły. Słowo to składa się z dwóch członów, ek (‘poza’, ‘z’) oraz kaleō (‘wołam’, ‘wzywam’). Słowa te występują osobno w następującym cytacie:

Z Egiptu wezwałem Syna mego.

(Mt 2,15)

Eklezja to grupa ludzi, którzy zostali „wezwani”. Zazwyczaj stosuje się to słowo w odniesieniu do wierzących w Chrystusa, którzy zostali wezwani ze świata, aby ludem dla swojego Boga, lecz używa się go także w odniesieniu do Izraela na pustyni (Dz 7,38) i do „zgromadzenia” wyznawców Diany w Efezie, którzy gromadzili się w teatrze (Dz 19,32.39.41).

Konkretne eklezje i eklezja ogólnie

Dla uniknięcia zamieszania wynikającego z tego, w jaki sposób świat posługuje się dzisiaj słowem kościół, chrystadelfianie zazwyczaj używają słowa eklezja. W niniejszej ulotce słowo kościół w cytatach z Nowego Testamentu zastąpiono słowem eklezja.

Eklezja może odnosić się do grupy wierzących w określonych lokalizacjach:

- prześladowanie eklezji w Jerozolimie (Dz 8,1 BW);

- eklezja, która jest w ich domu (Rz 16,5 BW);

- w eklezji w Laodycei (Kol 4,16);

- do eklezji Tesaloniczan (1 Tes 1,1).

Eklezja może też odnosić się do wierzących jako ogółu:

- a na tej skale zbuduję moją eklezję (Mt 16,18 UBG);

- prześladowałem eklezję Bożą (1 Kor 15,9);

- w odniesieniu do Chrystusa i do eklezji (Ef 5,32).

Eklezja a obietnice

W Liście do Hebrajczyków 2,12 autor cytuje Psalm 22,23. Greckie słowo ekklēsia zostało użyte do przetłumaczenia hebrajskiego słowa qahal (‘zgromadzenie’). Tak więc qahal jest starotestamentowym określeniem na eklezję. Pierwsze wystąpienie qahal jest w Księdze Rodzaju 28, gdzie zostało przetłumaczone jako mnóstwo:

A Bóg Wszechmogący niech ci błogosławi, a niech cię rozrodzi i rozmnoży, abyś był w mnóstwo ludu.

(w. 3 BG)

A zatem eklezja ma swoje korzenie w obietnicach złożonych Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Później w Księdze Rodzaju 28, Jakub ustawił kamień jako stelę (filar), którą nazwał domem Boga (w. 22). Nawiązuje do tego Paweł, gdy pisze do Tymoteusza i porównuje eklezję do domu i filara: …w domu Bożym, który jest eklezją Boga żywego, filarem i podporą prawdy (1 Tm 3,15).

Eklezja a Chrystus

Eklezja jest porównywana do ciała z Chrystusem jako głową: On też jest głową ciała, to jest eklezji (Kol 1,18); Wy [eklezja] przetfo jesteście Ciałem Chrystusa i poszczególnymi członkami (1 Kor 12,27). Tak jak ciało ma wiele różnych części, a każda spełnia osobną funkcję, tak też eklezja składa się z wielu braci i sióstr, z których każdy ma swoją rolę: Gdyby całe ciało było wzrokiem, gdzież byłby słuch? Lub gdyby całe było słuchem, gdzież byłoby powonienie? Lecz Bóg, tak jak chciał, stworzył [różne] członki umieszczając każdy z nich w ciele (ww. 17-18). Jako członki tego ciała, bracia i siostry powinni unikać podziałów i troszczyć się o siebie nawzajem (w. 25).

W Liście do Efezjan 5 eklezja porównana jest do oblubienicy, której oblubieńcem jest Chrystus. Mąż jest głową żony, tak samo jak Chrystus jest głową eklezji (w. 23). Żony powinny być poddane swoim mężom, tak jak eklezja jest poddana Chrystusowi (w. 24). Chrystus kocha eklezję, tak samo jak mąż powinien kochać swoją żonę; jego miłość jest tak wielka, że wydał samego siebie za eklezję (w. 25). Oblubienica ma zostać oczyszczona omyciem wody przez słowo (w. 26), i tak też Słowo Boże powinno odgrywać centralną rolę w życiu eklezji.

Życie eklezjalne

Centralnym aspektem życia eklezjalnego jest wspominanie ofiary Chrystusa przez łamanie chleba i picie wina, zazwyczaj pierwszego dnia tygodnia (Dz 20,7). Spotykanie się w pierwszym dniu tygodnia jest również odpowiednią porą na przeprowadzenie zbiórek ofiar (1 Kor 16,2). Gdy spotykamy się razem, powinniśmy też napominać się nawzajem, nie opuszczając społecznego zgromadzenia naszego, jako niektórzy obyczaj mają, ale napominając jedni drugich, a to tem więcej, czem więcej widzicie, iż się on dzień przybliża (Hbr 10,25 BG).

Inne starotestamentowe słowo, które jest odpowiednikiem słowa ekklēsia, to hebrajskie miqra. To słowo składa się z hebrajskich słów oznaczających ‘poza’ ‘na zewnątrz’ i ‘wzywać’, jak w wersecie syna swego wezwałem z Egiptu (Oz 11,1). Konkordancja Stronga definiuje je jako znaczące ‘coś wywołanego’. Tłumaczone jest jako zwołanie (Wj 12,16), [lub: zgromadzenie (BW), zebranie (BG)], zebrania (Iz 1,13) i czytanie (Ne 8,8). W Księdze Nehemiasza 8,8 lepszym tłumaczeniem z hebrajskiego jest na zebraniu lub na zgromadzeniu. To zgromadzenie w Księdze Nehemiasza 8 dostarcza nam przykład tego, jakiego rodzaju rzeczami powinna się zajmować eklezja, gdy się gromadzi:

- gromadzić się jako jedno (w. 1);

- czytać Słowo Boże (w. 3);

- oddawać cześć Bogu (w. 6);

- objaśniać Słowo (w. 7);

- nauczać (w. 9);

- znajdywać radość w rozumieniu Słowa (w. 12).

Inne sprawy

Gdy jakiś członek eklezji nie ustaje w niewłaściwym zachowaniu, wówczas należy osobę taką wykluczyć:

A rozkazujemy wam, bracia! w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście się odłączyli od każdego brata nieporządnie chodzącego, a nie według podanej nauki, którą wziął od nas.

(2 Tes 3,6 BG)

Listy do siedmiu eklezji w Apokalipsie (Księdze Objawienia) dostarczają nam dalszych instrukcji i ostrzeżeń dotyczących życia eklezji. Eklezje różniły się pod względem zdrowia duchowego. Na przykład, Efezjanie zostali pochwaleni za swoje uczynki, pracę, wytrwałość, odmowę znoszenia zła i nienawidzenie czynów, których nienawidził Chrystus, chociaż opuścili swoją pierwszą miłość (Ap 2,2-6). Ale Laodycejczycy zostali zganieni za to, że są bogaci materialnie, ale duchowo nieszczęśni i godni litości, i biedni i ślepi, i nadzy (3,17).

BG: Biblia Gdańska; BW: Biblia Warszawska; UBG: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (NT); pozostałe cytaty: Biblia Tysiąclecia, wyd. IV

1. Eklezja