Podstawowe zasady biblijne

Chrzest – konieczny

do zbawienia

Ulotka ta została przygotowana przez redakcję miesięcznika Testimony w celu zachęcenia do studiowania biblijnych zasad, zarówno samodzielnie jak i w eklezji. Więcej ulotek z tej serii można znaleźć na stronie polskich chrystadelfian:

prawdybiblijne.com

Teraz też chrzest, będąc tego odbiciem, zbawia nas – nie jest usunięciem cielesnego brudu, ale odpowiedzią czystego sumienia wobec Boga – przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

(1 P 3,21 UBG)

W ustępie zacytowanym powyżej uratowanie Noego w arce schronienia, którą zbudował, zostało przyrównane do chrztu. Woda uratowała Noego i jego rodzinę, ponieważ wyniosła ich powyżej zniszczenia, które zmiotło bezbożny świat, w którym żyli. Wody chrztu mogą uratować nas przed karą, którą Chrystus wkrótce sprowadzi na całą niegodziwość wieku, w którym żyjemy (1 P 3,20; Mt 24,37).

Chrzest w Piśmie Świętym

Chrzest jest po raz pierwszy wspomniany w Piśmie w związku z posługą Jana Chrzciciela (Mt 3,5-6.11). Jego chrzest był chrztem nawrócenia (tj. zmianą nastawienia serca prowadzącą do zmienionego sposobu życia). Był zapowiedzią chrztu Pana Jezusa i miał przygotować Żydów, by uwierzyli w Chrystusa (Dz 19,4-5). Izrael jako naród został już ochrzczony w Mojżesza, gdy przekraczał Morze Czerwone (1 Kor 10,2), ale teraz Chrystus nakazał apostołom, żeby chrzcili poszczególnych wierzących w ewangelię, zarówno Żydów, jak i pogan, w jego imię (Mt 28,19-20; Mk 16,16). Chrzest w Chrystusa identyfikuje wierzących z ofiarą i zmartwychwstaniem Chrystusa, które będąc dokonanymi przydają temu chrztowi więcej znaczenia niż miały chrzty czy to Mojżesza, czy Jana, które zostały przez ten chrzest zastąpione (Rz 6,3-6; Dz 2,37-38).

Potrzeba prawidłowej wiary

Jezus powiedział w Ewangelii Marka 16,16: Kto uwierzy [w ewangelię] i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Jedno i drugie jest konieczne: wiara w jedną ewangelię (Gal 1,6-9; 3,7-9.26-29) i chrzest. Księga Dziejów Apostolskich daje nam kilka sugestywnych przykładów prawidłowej wiary poprzedzającej chrzest:

- Dz 2,14-41 (jerozolimscy Żydzi w dniu Pięćdziesiątnicy);

- Dz 8,12 (Samarytanie);

- Dz 8,27-39 (etiopski eunuch);

- Dz 10,1,2,34-48 (Korneliusz i jego towarzysze);

- Dz 16,14-34 (Lidia oraz strażnik więzienia w Filipii i jego rodzina);

- Dz 19,1-5 (efescy uczniowie Jana Chrzciciela).

Czy są jakieś wyjątki?

W Piśmie nie ma żadnego zapisu mówiącego o chrzcie skruszonego złoczyńcy na krzyżu (Łk 23,40-43). Jezus obiecał mu, że znajdzie się w Królestwie. Mógł on jednak zostać wcześniej ochrzczony albo przez Jana, albo przez uczniów Pana (J 4,1-2).

Lecz naszym przewodnikiem musi być przykład Chrystusa. Przy okazji swojego chrztu powiedział on: tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe (Mt 3,15). Nie może być wyjątków; wszyscy, którzy pragną zostać zbawieni, muszą uwierzyć i zostać ochrzczeni.

Nadawanie imion, chrzest niemowląt i baptyści

Greckie odpowiedniki słów chrzcić i chrzest oznaczają pełne zanurzenie. W Piśmie nie ma żadnej wzmianki o chrzcie w postaci pokropienia wodą. Jest kilka fragmentów, które opisują bądź sugerują zanurzenie ciała, na przykład Ewangelia Mateusza 3,16; Ewangelia Jana 3,23; Dzieje Apostolskie 8,38.

O chrzcie niemowląt pierwszy raz słyszano w czasach Tertuliana (A.D. 200), który stanowczo przeciwstawiał się tej praktyce. Rytuał pokropienia niemowlęcia wywodzi się ze zwyczajów rzymskich, gdy kropiono niemowlęta świętą wodą i nadawano im imiona. Jak wiele innych idei pogańskich, ten rytuał chrztu niemowląt został stopniowo wprowadzony do nauczania chrześcijańskiego (2 Tm 4,3-4). Chrzest niemowląt należy do kościoła odstępczego.

Gdy w siedemnastym wieku powstała sekta o nazwie baptyści, jej członkowie wierzyli w obietnice złożone Dawidowi, i wyczekiwali Królestwa Bożego na ziemi, chrzcząc tylko dorosłych wierzących. Dzisiaj wiele kościołów baptystycznych wierzy w takie doktryny, jak pójście do nieba, trójca i nadprzyrodzony diabeł, porzuciwszy swoje wcześniejsze przekonania oparte na Biblii, a niektórzy nie nalegają nawet na całkowite zanurzenie, ale pokrapiają wodą.

Symboliczne znaczenie chrztu

Chrzest jest symbolem ofiary i zmartwychwstania. Ofiara zawsze pociąga za sobą śmierć. Chrzest w Chrystusa łączy nas z jego śmiercią, która zniszczyła grzeszne ciało (Rz 6,3-6). Chrzest jest znakiem śmierci dla poprzedniego sposobu życia, zniewolenia przez grzech, a początkiem nowego życia w niewoli Chrystusa (ww. 4-13). Chrzest identyfikuje nas także ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa (w. 5), abyśmy mogli kiedyś odziedziczyć życie wieczne w Królestwie (w. 23; Iz 26,19).

Chrzest zmienia naszą pozycję przed Bogiem

Gdy po dobrym wyznaniu jednej wiary (Dz 8,37; Rz 10,10; Ef 4,5) ma miejsce prawdziwy chrzest, nasze przeszłe grzechy zostają wybaczone nam, jak naucza Pismo, w imię Chrystusa (Dz 2,38; 3,19; 22,16; 1 Kor 6,11; Kol 2,11-12). Stajemy się nowym stworzeniem, jak uczy Paweł (2 Kor 5,17). Stajemy się dziećmi Bożymi i dziedzicami ratujących życie obietnic złożonych Abrahamowi (Gal 3,26-29). Mamy dostęp do Boga przez Chrystusa w modlitwie, nie będąc już dziećmi gniewu ani dalekimi od Boga (Ef 2,1-3.12-13).

W jakim wieku powinien mieć miejsce chrzest?

Wszystkie przykłady w Piśmie dotyczą osób zdolnych do uwierzenia w ewangelię, określoną jako dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa (Mk 16,16; Dz 8,12 BW). Ustępy takie, jak List do Kolosan 3 zarysowują obowiązek prowadzenia pobożnego, posłusznego życia, który spada na tych, którzy powstali z Chrystusem (w. 1). Wiek osoby chrzczonej będzie dlatego zależał od jej dojrzałości i zrozumienia. Wszystkie chrzty, młodych i starych, będą poprzedzone nawróceniem (wewnętrzną przemianą) (Mt 4,17; Dz 2,38; 3,19; 17,30; 2 P 3,9). Jakiś kryzys umysłu wyzwoli uświadomienie sobie, że musimy zostać ochrzczeni, jako że taka jest wola Boża, i że możemy zostać zbawieni tylko w Chrystusie (Dz 4,12). Do takiego kryzysu umysłu mogą doprowadzić wszelkiego rodzaju okoliczności, ludzi bądź wydarzenia. Jeżeli nie zostaliśmy jeszcze zbawieni, możemy odpowiedzieć na wezwanie Piotra, tak jak to uczyniło 3000 osób w dniu Pięćdziesiątnicy, żeby ratować się spośród tego przewrotnego pokolenia (Dz 2,40).

BW: Biblia Warszawska; UBG: Uwspółcześniona Biblia Gdańska; pozostałe cytaty: Biblia Tysiąclecia, wyd. IV

1. Chrzest – konieczny do zbawienia