Podstawowe zasady biblijne

Bóg

Ulotka ta została przygotowana przez redakcję miesięcznika Testimony w celu zachęcenia do studiowania biblijnych zasad, zarówno samodzielnie jak i w eklezji. Więcej ulotek z tej serii można znaleźć na stronie polskich chrystadelfian:

prawdybiblijne.com

Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, boś Ty stworzył wszystko, a dzięki Twej woli istniało i zostało stworzone.

(Ap 4,11)

Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką i nie odbiera posługi z rąk ludzkich, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko. On z jednego [człowieka] wyprowadził cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił właściwie czasy i granice ich zamieszkania, aby szukali Boga, czy nie znajdą Go niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas. Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy.

(Dz 17,24-28)

Jak możemy poznać Boga?

Chociaż porządek i projekt świata mogą zachęcać do wiary w Stworzyciela, możemy poznać Boga tylko przez objawienie przez Niego siebie Samego i Swoich dróg. To objawienie jest w Biblii, która wyraźnie twierdzi, że On jest jej autorem za pośrednictwem wiernych ludzi (2 Tm 3,16; 2 P 1,21; Hbr 1,1-2). W niej znajdujemy Jego objawienie Swojej natury, Swojego charakteru, Swojego umysłu i Swojego celu. Oczekiwać należy wyższości Jego dróg i myśli nad drogami i myślami człowieka, i tak też jest to wyrażone:

Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.

(Iz 55,8-9; zob. też 1 Kor 1,25-29).

Jego natura

Bóg objawia nam Siebie jako Istotę Najwyższą, która zawsze istniała, nieśmiertelną, o nieskończonej mocy, mądrości i rozumie (1 Tm 1,17; 6,15; Ps 90,1-3; 145,3; 147,5; Iz 45,5-18). Jest On ogłoszony jako Stwórca nieba i ziemi, i dawca życia wszystkiemu, co żyje (Rdz 1,1; Jer 10,7.10-12; Dz 14,15; 17,24). Nie tylko stwarza życie, lecz podtrzymuje je, a gdy uznaje to za właściwe, również zabiera życie (Ps 104; Pwt 32,39; Dz 17,25-28).

Jego charakter

Bóg ogłosił Swój charakter w szczególności Mojżeszowi:

Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność, zachowujący swą łaskę w tysiączne pokolenia, przebaczający niegodziwość, niewierność, grzech, lecz nie pozostawiający go bez ukarania…

(Wj 34,6-7).

Jego charakter widoczny jest w Jego postępowaniu z ludzkością, a zwłaszcza z narodem Izraela. Boże dzieło wobec narodu Izraela ilustruje Jego życzliwość i cierpliwość, lecz także Jego nietolerancję wobec grzechu i buntu przeciw Jego drogom. (Ps 103,8-13; Ha 1,13; Pwt 4,24). Paweł opisuje te dwa aspekty charakteru Wszechmocnego jako dobroć i surowość Bożą (Rz 11,22).

Boży charakter zostaje w pełni objawiony w narodzinach, życiu, śmierci, zmartwychwstaniu i posłudze Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Jego cierpliwość, Jego miłość i Jego sprawiedliwość znajdują odzwierciedlenie w tym, że dał Jezusa jako doskonałą ofiarę za grzech i przykład życia, które powinni prowadzić mężczyźni i kobiety: Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów… (2 Kor 5,19; por. J 3,16; 1 J 4,7-8.16). Jednak Jego sprawiedliwa kara zostanie wykonana na tych, którzy odrzucają Jego drogi (2 Tes 1,6-10; Ap 11,18; Hbr 10,30-31).

Jego umysł i zamiar

Bóg stworzył wszystkie rzeczy według Swojej woli (Ap 4,11). Ta wola realizuje się w przeprowadzaniu Jego zamiaru: Lecz – na moje życie – napełni się chwałą Pana cała ziemia (Lb 14,21; por. Iz 11,9; Ha 2,14). Zostanie to osiągnięte za pośrednictwem ludzi, którzy uwierzyli w Jego obietnice i byli posłuszni Jego przykazaniom. Tacy ludzie pozwolą, by Słowo Boże wpływało na ich życie, tak by się stali na wzór obrazu Jego Syna (Rz 8,29).

Jako Stwórca, Bóg jest, w pełnym sensie, Ojcem całego rodzaju ludzkiego (Dz 17,29), lecz pozycja dzieci Bożych jest zarezerwowana dla tych, którzy w Niego uwierzyli. Od czasu Adama, gdy Jego sprawiedliwość potępiła Adama i skazała na śmierć za grzech, mamy Boże prawa i przykazania. Ci, którzy ich przestrzegali, byli uważani za synów Bożych, którzy wyczekiwali dnia, gdy zostaną wskrzeszeni z martwych i będą mieli udział w obiecanej boskiej naturze oraz społeczność z Bogiem (J 8,56; Hbr 11,19).

Wybranie Abrahama przez Boga prowadziło do wyboru Izraela jako Jego narodu, z którego to narodu wzbudził Swojego Syna Jezusa, w spełnieniu obietnic o nasieniu, które miało przyjść. Jezus, narodzony przez działanie mocy Bożej, Ducha Świętego, z dziewicy Marii, jest jednorodzonym Ojca pełnym łaski i prawdy (J 1,14). Przez niego Bóg zapewnił odkupienie od grzechu i powołał do istnienia nowe stworzenie Swoich dzieci, które przez odkupienie odchodzą z tego obecnego świata, aby zostać objawionymi jako synowie Boga, gdy Jezus powróci, żeby założyć Jego Królestwo na ziemi. Boży sąd został powierzony Synowi, który pokona wszelką zwierzchność, władzę i moc, […] aby Bóg był wszystkim we wszystkich (1 Kor 15,24-28; por. Ps 8,7; Ps 2).

Ten, któremu należna jest wszelka chwała

Mądrość i łaskawość Boga widoczne są w przygotowaniach, które poczynił, aby napełnić ziemię Swoją chwałą zamanifestowaną w wierzących wyzwolonych z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych (Rz 8,21). Zrozumienie tego wielkiego dzieła zbawienia wywołuje pochwałę i zachwyt.

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana, albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego [jest] wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

(Rz 11,33-36).

…jedynemu Bogu, Zbawcy naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała, majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami i teraz, i na wszystkie wieki! Amen.

(Jud 1,25).

Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, wyd. IV

1. Bóg