Dlaczego powinienem przyjąć wie­rzenia chrześcijan z I wieku?

Ważne jest, żeby chrześcijanie w XXI wieku mieli te same wierzenia co ci, którzy żyli w I wieku. Dlaczego? Ponieważ chrześcija­nie z I wieku żyli najbliżej czasu, kiedy Je­zus Chrystus głosił „Ewangelię królestwa Bożego”.
Jeśli chcemy napić się najczystszej wody ze strumienia, musimy dotrzeć możliwie jak najbliżej do źródła wody. Wiemy, że im da­lej w dół strumienia, tym większy wpływ zanieczyszczeń na czystość wody.
Dokładnie tak samo jest ze zrozumieniem nauczania Biblii. Jezus jest źródłem czystej wody. Im bliżej dotrzemy do jego naucza­nia, tym czystsze będzie nasze zrozumienie. Apostołowie Piotr i Paweł żyli w tym samym czasie co Jezus. Nie możemy zbłądzić, jeśli będziemy wierzyć w to, czego oni nauczali. Niestety, współcześni kaznodzieje rzadko mówią o tym, czego oni nauczali.

W co wierzyli chrześcijanie w I wieku?

Musimy prześledzić pierwszą mowę wygło­szoną przez Piotra po tym, gdy Jezus po­szedł do nieba. To on mówi nam w Dziejach Apostolskich 2,14-47, w co powinni wierzyć chrześcijanie.
2,21-23: Jezus nie umarł przez przypadek. Było to częścią Bożego planu, że Jezus, Jego bezgrzeszny Syn, miał oddać swe ży­cie, aby zbawić grzeszników. Z powodu grzechu Adama Bóg wydał na Adama, Ewę i całą rasę ludzką wyrok śmierci. Jezus, przez swe bezgrzeszne życie, uczynił wieczne ży­cie możliwym dla wszystkich, którzy w niego uwierzą i będą zachowywać Boże przykazania.
2,24-28: Ponieważ Jezus przeżył życie do­skonałe, Bóg wskrzesił go z martwych. Król Dawid, który żył 1000 lat przed Jezusem, był także prorokiem. Przepowiedział śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Dawid powie­dział o Jezusie: „Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia” (Psalm 16,10 BG).
Jezus umarł i został złożony do grobu. Bóg przywrócił go z powrotem do życia (zmar­twychwstanie). Bóg dał Jezusowi nieśmier­telne ciało (takie, które nie umiera). Ważną rzeczą jest zauważyć, że Biblia nie mówi, że Jezus miał nieśmiertelną duszę, która po­szła do nieba, kiedy on umarł. To jest idea grecka, a nie biblijna. Jezus nadal miał ciało. Mógł jeść, być dotykanym i rozpo­znawanym w swym stanie nieśmiertelności.
2,29-36: Bóg miłował króla Dawida. Mimo to Piotr mówi nam, że Dawid „umarł i został pochowany w grobie”. Taki jest naturalny koniec nas wszystkich. Piotr nie nauczał, że Dawid miał nieśmiertelną duszę. Chrześci­jańska nadzieja polega na tym, że kiedy Jezus powróci z nieba, wtedy wskrzesi umarłych. Swym wiernym wyznawcom da nieśmiertelne ciało, takie samo jak jego własne.
Bóg obiecał, że jeden z potomków Dawida zasiądzie na jego tronie (Dzieje Apostolskie 2,30). Dawid mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że nie został porzucony w Hade­sie (grobie) ani ciało jego nie widziało ska­żenia. Tak więc Jezus, kiedy umarł, poszedł do Hadesu (grobu), a nie do nieba. Bóg wzbudził jego ciało z grobu. Zauważmy również, że Jezus ma zasiadać na tronie Dawida. Gdzie to będzie? Będzie to w Jero­zolimie, w kraju Izraela. Jezus powróci, żeby być prawdziwym królem na ziemi. Królestwo Boże ma być na ziemi, nie w nie­bie. Jezus przyjdzie, aby objąć swoje króle­stwo. Jego wierni święci (ci, którzy w niego wierzyli) będą żyć na wieki. Będą panować z Jezusem nad śmiertelnymi ludźmi świata w jego królestwie.
Piotr wyjaśnia, że proroctwo Dawida mówiło nam, że Jezus zasiądzie „po prawicy” Boga (tam, gdzie jest teraz). Jednak będzie tak tylko do czasu, aż Bóg uczyni wrogów Je­zusa jego podnóżkiem. Wówczas Bóg „pośle Chrystusa”, aby był królem świata (Dzieje Apostolskie 3,19-21).
Piotr przypomina tłumowi, „że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem”. Ludzie w tłumie byli bardzo zmartwieni, kiedy zrozumieli, że pomogli uśmiercić Jezusa, syna Bożego. Zadali więc ważne pytanie: „Cóż mamy czynić?” Piotr odpowiedział im: „Nawróćcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grze­chów waszych”.
Zauważmy, że to dojrzali dorośli zadali py­tanie: „Cóż mamy czynić?” Chrześcijański chrzest jest dla osób dojrzałych, które po­stanawiają pójść za Jezusem i nawrócić się ze swoich grzechów. Chrzczenie niemowląt przez pokropienie wodą nie jest częścią na­uczania Biblii. Podsumujmy, w co wierzył i czego nauczał Piotr, uczeń Jezusa:

  • Jezus Chrystus jest Synem Bożym.
  • Przeżył on bezgrzeszne życie i umarł za nas.
  • Po śmierci poszedł do Hadesu (grobu).
  • Bóg wskrzesił Jezusa z martwych.
  • W stanie nieśmiertelności Jezus nadal miał ciało.
  • Jezus poszedł do nieba, aby zasiąść po prawicy Boga.
  • Powróci na ziemię, aby być królem na tronie Dawida w Jerozolimie.
  • Chrześcijanie muszą uwierzyć w Jezusa, nawrócić się ze swoich grzechów i przyjąć chrzest.
  • Powinni często się spotykać, by wspomi­nać Jezusa przez „łamanie chleba”.
  • Muszą wierzyć, że Stary Testament był natchniony przez Boga.

Jeżeli mamy nazywać siebie chrześcijanami, powinniśmy wierzyć we wszystko, co zo­stało wyliczone powyżej.
Słowo „chrześcijanie” użyte jest tylko trzy razy w Nowym Testamencie. Czego się o nich dowiadujemy?
Dzieje Apostolskie 11,19-26: Nakazem dla chrześcijan jest „aby całym sercem wytrwali przy Panu”. To poważne zobowiązanie. Po­winni też dzielić się swoimi wierzeniami z wszystkimi, którzy są chętni, żeby słuchać.
Dzieje Apostolskie 26,19-28: Paweł mówi królowi Agryppie i rzymskiemu namiestni­kowi Festusowi, że:

  • Chrześcijanie muszą „pokutować i nawrócić się do Boga”.
  • Muszą również wierzyć w starotestamen­towe pisma.
  • Powinni zawsze mówić „słowa […] praw­dziwe i przemyślane”.
  • Jezus powstał z martwych. Był pierwszym, który odziedziczył życie wieczne.
  • Jezus powróci, aby osądzić tych, co do których Bóg posta­nowi, że są odpowiedzialni wobec niego.

W Pierwszym Liście Piotra 4,12-19 czytamy, że chrześcijanie być może będą musieli cierpieć za swoją wiarę w Jezusa Chrystusa.
Wszystkie te stwierdzenia wzbogacają na­sze zrozumienie tego, w co chrześcijanie powinni wierzyć i jak się zachowywać. W pełni przystają do tego, czego nauczał Piotr w drugim rozdziale Dziejów Apostol­skich

Co powinienem zrobić, jeżeli mój kościół tak nie naucza?

W Dziejach Apostolskich 18,24-28 dowia­dujemy się o Żydzie o imieniu Apollos. Był on gorliwym kaznodzieją, ale rozumiał tylko część tego, w co powinni wierzyć chrześci­janie. Czy to było w porządku? Nie. Akwila i Pryscylla, którzy mieli pełniejsze zrozumie­nie, „wyłożyli mu dokładnie drogę Bożą”.
Na podstawie tego przykładu mądrze by­łoby z twojej strony przyłączyć się do grupy chrześcijan, którzy w pełni akceptują wie­rzenia chrześcijan z I wieku. Z pewnością wszystkie te wierzenia akceptują chrysta­delfianie.
Co może być ważniejsze niż wierzyć i uczyć prawdziwej ewangelii, według tego, czego nauczali Jezus, Piotr i Paweł? Jeśli będziesz tak czynić, doprowadzi cię to do życia wiecznego w królestwie Bożym.

Napisz do nas

Napisz do nas na adres kontakt@prawdybiblijne.com lub skorzystaj z formularza kontaktowego.

Pamiętaj, że korzystając z formularza kontaktowego wyrażasz zgodę na wykorzystanie podanych w nim danych do celów prowadzenia korespondencji z administratorami serwisu www.prawdybiblijne.com 

Share on facebook
Share on twitter
Share on email
Copyright © 2018 prawdybiblijne.com.
Wszystkie prawa zastrzeżone